Ma passion pour le FLE: Un peu d'histoire

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Un peu d'histoire. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2016

L’histoire et ...la recette de la bûche de Noël

Pour apprendre l'histoire de la bûche de Noël en France et pour essayer la recette, cliquez sur le lien qui suit:

http://www.soscuisine.com/blog/histoire-buche-de-noel/?lang=fr

Τρίτη 12 Ιουλίου 2016

Η 14η Ιουλίου και η Γαλλική Επανάσταση - Le 14 juillet et la Révolution Française

H 14η Ιουλίου, επαναστατική ημέρα στο Παρίσι που καθιερώθηκε ως εθνική εορτή, συνδυάζει σήμερα την επισημότητα στρατιωτικών παρελάσεων με την φιλικότητα χορών και βεγγαλικών. Η κατάληψη της Βαστίλλης, στις 14 Ιουλίου 1789, εορτάζεται στη Γαλλία πάνω από έναν αιώνα.

Η κατάληψη της Βαστίλλης

Το ξεκίνημα της γαλλικής Επανάστασης, βρίσκει το Παρίσι σε μεγάλη αναστάτωση. Την άνοιξη του 1789, οι εκπρόσωποι του κλήρου και των ευγενών δεν θέλησαν να συμμετάσχουν στη σύγκληση των Γενικών Τάξεων. Τούτο οδήγησε τους εκπροσώπους της Τρίτης Τάξης (καλλιεργητές της γης και αστούς), στην ανακήρυξη της συνέλευσης των τάξεων σε Εθνική Συντακτική Συνέλευση. Τον Ιούλιο, ο Λουδοβίκος ΙΣΤ’ φέρνει νέα στρατεύματα και αποπέμπει τον δημοφιλή υπουργό οικονομικών Ζακ Νεκέρ. Το πρωΐ της 14ης Ιουλίου, ο λαός του Παρισιού καταλαμβάνει τα όπλα και κατευθύνεται προς ένα παλιό βασιλικό κάστρο, την Βαστίλλη. Μετά από αιματηρούς πυροβολισμούς, καταλαμβάνει το φρούριο και ελευθερώνει τους φυλακισμένους που ήταν μέσα.

Η άλωση της Βαστίλλης αποτελεί την πρώτη νίκη του γαλλικού λαού κατά ενός συμβόλου του Παλαιού Καθεστώτος. Το κτήριο της Βαστίλλης κατεδαφίστηκε πλήρως τους μήνες που ακολούθησαν.

Η "εορτή της Ομοσπονδίας ", στις 14 Ιουλίου 1790, εορτάζει με μεγαλοπρέπεια τα πρώτα γενέθλια της επανάστασης.

Η εθνική εορτή

Στη συνέχεια, ο εορτασμός της 14ης Ιουλίου εγκαταλείπεται μέχρι την Τρίτη Δημοκρατία, όπου ο Λέων Γαμβέττας, επιθυμεί να εορτάσει τα θεμέλια του καθεστώτος. Με πρόταση του βουλευτή του Σηκουάνα, Benjamin Raspail, ο νόμος της 6ης Ιουλίου 1880 καθιερώνει την 14η Ιουλίου ως εθνική εορτή της γαλλικής Δημοκρατίας.

Τονίζεται εξαρχής ο πατριωτικός και στρατιωτικός χαρακτήρας της εκδήλωσης, με σκοπό την ανόρθωση της Γαλλίας μετά την ήττα του 1870. Το γεγονός αφορά όλους τους δήμους. Η εορτή ξεκινά με μια μεγάλη παρέλαση με πυρσούς, στις 13 Ιουλίου, το βράδυ. Την επομένη, οι καμπάνες της εκκλησίας και οι κανονιές ανακοινώνουν την παρέλαση, την οποία ακολουθούν ένα γεύμα, θεάματα και παιχνίδια. Οι χοροί και τα βεγγαλικά συμπληρώνουν τον εορτασμό.

Μετά την λιτότητα που ακολούθησε τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο, η 14η Ιουλίου 1919 εόρτασε μεγαλόπρεπα την νίκη. Με το ίδιο πνεύμα, η 14η Ιουλίου 1945 εορταζόταν τρεις μέρες πριν.

Η 14η Ιουλίου σήμερα

Η εορτή της 14ης Ιουλίου γνωρίζει πάντα μεγάλη επιτυχία. Στο Παρίσι, η παραδοσιακή στρατιωτική παράδοση στα Ηλύσια Πεδία αποτελεί αντικείμενο σχολαστικής προετοιμασίας. Παντού γίνονται χοροί, φωταγωγίες και βεγγαλικά.

Οι πρόεδροι της 5ης Δημοκρατίας έφεραν κάποιες αλλαγές στη διεξαγωγή των εορτασμών της ημέρας. Για να ξανασμίξει με την παράδοση του επαναστατικού Παρισιού, ο Πρόεδρος Ζισκάρ Ντ’Εστέν έκανε παρέλαση των στρατευμάτων ανάμεσα στην πλατεία της Βαστίλλης και την πλατεία Δημοκρατίας.

Υπό την προεδρία του Φρανσουά Μιττεράν, η 14η Ιουλίου 1989 υπήρξε μια δυνατή στιγμή του εορτασμού των διακοσίων χρόνων της Γαλλικής Επανάστασης. Πολλοί ξένοι αρχηγοί κρατών παρακολούθησαν την «Μασσαλιώτιδα», ένα θέαμα του Ζαν-Πωλ Γκουντ (Jean-Paul Goude).

Το 1994, γερμανοί στρατιώτες του κοινού στρατιωτικού σώματος, Eurocorps, συμμετέχουν στην παρέλαση στα Ηλύσια Πεδία σε δείγμα συμφιλίωσης.

Από την εκλογή του Προέδρου Σιράκ, πολλοί νέοι απ’όλη τη Γαλλία και στρατιωτικοί, είναι καλεσμένοι στην δεξίωση που δίνεται στον κήπο του προεδρικού μεγάρου στα Ηλύσια Πεδία μετά την παρέλαση.

Ας παρακολουθήσουμε και ένα σχετικό με τη Γαλλική Επανάσταση βίντεο για να κατανοήσουμε καλύτερα τις συνθήκες που ευνόησαν το ξέσπασμά της.

Κυριακή 12 Ιουνίου 2016

Αυτό είναι το αγαπημένο χωριό των Γάλλων -Μεσαιωνικό αριστούργημα [εικόνες]

Παρασκευή 10 Ιουνίου 2016

Το γαλλικό Ντεσεβώ: ένας μικρός αγαπημένος θρύλος - La deux chevaux, une petite voiture légendaire!!!

https://soferina.com/2016/02/10/%CF%84%CE%BF-%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%83%CE%B5%CE%B2%CF%8E-%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CF%8C%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CF%80%CE%B7%CE%BC/

Τρίτη 7 Ιουνίου 2016

Η γλυκιά ιστορία του κρουασάν!

http://www.olivemagazine.gr/%CE%B7-%CE%B3%CE%BB%CF%85%CE%BA%CE%B9%CE%AC-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%85%CE%B1%CF%83%CE%AC%CE%BD-2/

Σάββατο 4 Ιουνίου 2016

Η ιστορία του roquefort! Ένα τυρί ...ολίγον μουχλιασμένο ;-)

Γαλλικό ημίσκληρο τυρί ονομασίας προελεύσεως, για πολλούς το καμάρι της γαλλικής τυροκομίας. Το λευκωπό εσωτερικό του είναι διάστικτο από την κυανωπού χρώματος μούχλα, που παράγεται από τον μύκητα του γένους Πενικίλλιο.

Το ροκφόρ (roquefort) παρασκευάζεται από πρόβειο γάλα και ωριμάζει αποκλειστικά σε φυσικά σπήλαια στο χωριό Ροκφόρ-σιρ-Σουλζόν της νοτιοδυτικής Γαλλίας, από το οποίο έλαβε το όνομά του. Η σταθερά ψυχρή και υγρή ατμόσφαιρα των σπηλαίων (γύρω στους 7 βαθμούς Κελσίου) ευνοεί την ανάπτυξη του μύκητα του γένους Πενικίλλιο («Penicillium roqueforti»), που προσδίδει στο τυρί αυτό τη χαρακτηριστική όψη του.

Η ονομασία «Ροκφόρ» προστατεύεται από τη γαλλική νομοθεσία από το 1925 και μόνο το τυρί, που υφίσταται την τελική επεξεργασία (ωρίμαση) στο χωριό Ροκφόρ, μπορεί να κυκλοφορεί στο εμπόριο με την ονομασία «τυρί ροκφόρ». Στο εμπόριο κυκλοφορούν πολλές απομιμήσεις, που προέρχονται από διάφορες χώρες και έχουν τη γενική ονομασία «μπλε τυριά». Το γνήσιο ροκφόρ χαρακτηρίζεται από έντονη, αλμυρή γεύση και από πλούσια κρεμώδη υφή.

Ο μύθος λέει ότι το ροκφόρ ανακαλύφτηκε τυχαία, όταν ένας νεαρός, ενώ έτρωγε ψωμί και πρόβειο τυρί, είδε από απόσταση μια όμορφη κοπέλα. Εγκατέλειψε αμέσως το γεύμα του και έσπευσε να την προϋπαντήσει. Όταν μετά από μήνες επέστρεψε στο σημείο αυτό, ο μύκητας Penicillium Roqueforti είχε μετατρέψει το απλό πρόβειο τυρί σε «ροκφόρ».

Ένα ανάλογο με το ροκφόρ τυρί μνημονεύεται για την πλούσια γεύση του από τον Ρωμαίο φιλόσοφο και ιστορικό Πλίνιο τον Πρεσβύτερο το 79 μ.Χ. Η πρώτη ιστορική καταγραφή του ροκφόρ γίνεται σε έγγραφο ενός μοναστηριού στις 4 Ιουνίου 1070. Το 1411 ο βασιλιάς της Γαλλίας Κάρολος ο 6ος χορήγησε το μονοπώλιο της ωρίμανσης του τυριού αυτού στους κατοίκους του χωριού Ροκφόρ-σιρ-Σουλζόν, που τη διατηρούν μέχρι σήμερα.

Το ροκφόρ παράγεται από γάλα προβάτου, και ωριμάζει στις φυσικές σπηλιές Καμπαλού, 300 μέτρα κάτω από τη γη. Σήμερα, υπάρχουν μόλις 7 παραγωγοί που δικαιούνται να ονομάζουν το τυρί τους ροκφόρ, ενώ όλοι οφείλουν να αγοράζουν γάλα από συγκεκριμένη ράτσα προβατίνας της περιοχής, ονόματι la corne, η οποία έχει μεγαλώσει στα συγκεκριμένα βοσκοτόπια, σε μια έκταση μόλις 3 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Οπότε η παραγωγή είναι εξ’ ορισμού περιορισμένη.

Υπάρχουν και άλλα παρόμοια τυριά, όπως το μπλε τυρί Δανίας ή Γερμανίας, αλλά μόνον όσα παρασκευάζονται στην συγκεκριμένη περιοχή της Γαλλίας μπορούν να ονομάζονται ροκφόρ, λόγω του ευρωπαϊκού νόμου της προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης. Εχει μια χαρακτηριστική μπλε μούχλα, της οποίας ο σχηματισμός οφείλεται στο μύκητα Penicillium roquefortis.

Είναι χαρακτηριστικό πως για την παραγωγή 2,8 κιλών ροκφόρ απαιτούνται 12 λίτρα μη παστεριωμένου γάλακτος της συγκεκριμένης ράτσας προβατίνας. Και επειδή κάθε πρόβατο παράγει μόνο μεταξύ 1,5-2 λίτρα γάλακτος την ημέρα, απαιτούνται πολλές προβατίνες της εν λόγω ράτσας.

Μόλις φθάσει το γάλα στον παραγωγό ροκφόρ, θερμαίνεται στους 30°C και αφήνεται μερικές ώρες για να πήξει. Κατόπιν, αλατίζεται και τοποθετείται στις ειδικές φόρμες. Λίγες μέρες αργότερα πραγματοποιείται η τελετουργία που προσδίδει στο τυρί τη χαρακτηριστική μπλε μούχλα. Τι γίνεται; Ο παραγωγός τρυπά το τυρί και το ψεκάζει με τον μύκητα penicillium roqueforti.

Στον οίκο του Παπιγιόν, τον δεύτερο μεγαλύτερο οίκο ροκφόρ στον κόσμο αυτή η ”μούχλα” καλλιεργείται σε μεγάλες φρατζόλες ψωμιού σικάλεως, που τις ψήνουν σε ξύλινους φούρνους και τις αφήνουν στα κελάρια τους για 45 ημέρες, για να παράγουν τη γνωστή μούχλα. Λέγεται πως μόλις 300 φρατζόλες είναι αρκετές για την παραγωγή ενός έτους.

Τέλος, τα τυριά αφήνονται να ωριμάσουν περί τις 90 ημέρες στα κελάρια, στα οποία η θερμοκρασία είναι σταθερή όλες τις εποχές του χρόνου και η υγρασία είναι ιδιαίτερα υψηλή.

Στα υπ’ όψη, ότι σε αντίθεση με τα άλλα τυριά, ποτέ δεν θα μπορέσετε να αποκτήσετε ολόκληρο κεφάλι ροκφόρ, καθώς όλα κόβονται στη μέση για να διαπιστωθεί εάν η ”μούχλα” έχει διαπεράσει εντελώς το ροκφόρ. Μόνο τότε είναι έτοιμο για κατανάλωση.